فناوری‌های نوظهور در کاهش پسماند مواد غذایی: مرور دامنه‌ای نظام‌مند و تحلیل راهبردی SWOT برای اقتصاد چرخشی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه مهندسی بهداشت محیط، مرکز تحقیقات هوش مصنوعی در بهداشت محیط (AI-EHRC)، دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ساوه، ساوه، ایران.

2 گروه مهندسی بهداشت محیط، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ساوه، ساوه، ایران.

3 گروه مهندسی بهداشت محیط، کارشناس مراقب سلامت، اداره‌کل آموزش و پرورش استان تهران، تهران، ایران

10.22034/sumsj.2026.583243.1107
چکیده
مقدمه: پسماند مواد غذایی به یکی از چالش‌های اصلی پایداری در سطح جهانی تبدیل شده و پیامدهای شدید اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی به همراه دارد. تقریباً یک‌سوم کل مواد غذایی تولیدشده برای مصرف انسان، معادل ۱.۳ میلیارد تن، سالانه هدر می‌رود. با وجود رشد فناوری‌های دیجیتال، شواهد تلفیقی درباره اثربخشی و چالش‌های کاربرد فناوری‌های نوظهور در مدیریت پسماند غذایی همچنان محدود است. این مطالعه با هدف بررسی نقش فناوری‌های نوظهور در کاهش پسماند مواد غذایی و تحلیل نقاط قوت، ضعف، فرصت‌ها و تهدیدها (SWOT) در چارچوب اقتصاد چرخشی انجام شد.
روش: این مرور دامنه‌ای بر اساس راهنمای PRISMA-ScR انجام شد. جستجوی نظام‌مند در پایگاه‌های PubMed، Scopus، ScienceDirect و Google Scholar با استفاده از کلیدواژه‌هایی نظیر «فناوری‌های نوظهور»، «پسماند مواد غذایی»، «اینترنت اشیا»، «هوش مصنوعی» و «پلتفرم‌های دیجیتال» در بازه زمانی سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۴ انجام گرفت. پس از غربالگری عناوین، چکیده‌ها و متن کامل، ۳۷ مطالعه واجد شرایط وارد تحلیل موضوعی شدند.
یافته‌ها: تحلیل ۳۷ مطالعه منتخب، چهار حوزه فناورانه اصلی را آشکار ساخت: اینترنت اشیا و حسگرهای هوشمند، هوش مصنوعی و یادگیری ماشین، بسته‌بندی هوشمند، و پلتفرم‌های اشتراک دیجیتال. بیشترین سهم مطالعات مربوط به پلتفرم‌های دیجیتال (۲۱٫۶٪) بود، در حالی که کمترین سهم به هوش مصنوعی و یادگیری ماشین (۸٫۱٪) اختصاص داشت. این فناوری‌ها تصمیم‌گیری مبتنی بر داده را تسهیل کرده و گذار به اقتصاد چرخشی را پشتیبانی می‌کنند. تحلیل SWOT نشان داد که پایش هوشمند، بهینه‌سازی مصرف منابع و افزایش شفافیت زنجیره تأمین از مهم‌ترین نقاط قوت این فناوری‌ها هستند، در حالی که هزینه‌های بالای پیاده‌سازی، محدودیت‌های زیرساختی، نگرانی‌های حریم خصوصی و پذیرش محدود مصرف‌کنندگان از چالش‌های اصلی محسوب می‌شوند.
نتیجه‌گیری: فناوری‌های نوظهور به‌تنهایی راهگشای معضل پسماند مواد غذایی نیستند، اما در تلفیق با سیاست‌های حمایتی، آموزش عمومی هدفمند و مشارکت آگاهانه مصرف‌کنندگان می‌توانند نقش مؤثری در توسعه سیستم‌های غذایی پایدار، شفاف و چرخشی ایفا کنند. با این حال، ناهمگونی مطالعات و تفاوت شاخص‌های ارزیابی از محدودیت‌های اصلی این مرور بود.

کلیدواژه‌ها



مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 20 خرداد 1405