مجله دانشکده علوم پزشکی ساوه

شیوع و بررسی مقاومت دارویی باکتری‌های ایزوله شده از عفونت زخم در بیمارستان امام خمینی اردبیل

مقالات آماده انتشار

نوع مقاله : مقاله اصیل / تحقیقاتی

نویسندگان

فراز ملک‌بقالی 1
عرشیا عزتی 2
فرزاد خادمی 3

1 گروه باکتری شناسی، انستیتوپاستور ایران، تهران، ایران

2 کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران.

3 گروه میکروب‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران.

10.22034/sumsj.2026.579801.1087
چکیده
مقدمه: در سال‌های اخیر، افزایش شیوع باکتری‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک به‌ویژه در بیمارستان‌ها، به یک چالش جدی تبدیل شده است. مقاومت‌های دارویی در پاتوژن‌های عامل عفونت‌های زخم، باعث افزایش طول بستری و عوارض شدید در بیماران می‌شوند. این مطالعه با هدف بررسی شیوع و الگوی مقاومت دارویی باکتری‌های عامل عفونت‌های زخم بیماران بستری انجام شد.
روش: نمونه‌های مربوط به زخم با استفاده از سواب استریل از بیماران بستری در بیمارستان امام خمینی اردبیل جمع‌آوری شد. نمونه‌های بیماران روی محیط‌های بلاد آگار و مک‌کانکی آگار کشت داده شدند و سپس با استفاده از رنگ‌آمیزی گرم و آزمایش‌های بیوشیمیایی استاندارد شناسایی گردیدند. آزمون حساسیت آنتی‌بیوتیکی با روش دیسک دیفیوژن آگار و مطابق با جدیدترین دستورالعمل‌های مؤسسه استانداردهای بالینی و آزمایشگاهی (CLSI) انجام شد.
یافته ها: بیشترین فراوانی مربوط به کلبسیلا پنومونیه (5/%25) بود. در نمونه‌های زخم سوختگی، سودوموناس آئروژینوزا و در نمونه‌های آسیت، اشرشیاکلی بیشترین فراوانی را داشتند. باکتری استافیلوکوکوس اورئوس بیشترین مقاومت را نسبت به پنی‌سیلین (%100) نشان داد. در میان باکتری‌های استافیلوکوکوس، کواگولاز منفی نیز بیشترین مقاومت نسبت به پنی‌سیلین (%100) و حساسیت کامل نسبت به سفپیم مشاهده شد. باکتری کلبسیلا پنومونیه مقاومت کامل نسبت به آمپی‌سیلین (%100) داشت. گونه‌های اشرشیاکلی مقاومت بالایی نسبت به آمپی‌سیلین (3/%93) داشتند. آسنیتوباکتر بومانی، مقاومت صددرصدی نسبت به سفالوسپورین‌های نسل اول و دوم داشت. باکتری انتروباکتر آئروژنز در برابر بیشتر آنتی‌بیوتیک‌ها از جمله ایمی‌پنم، مروپنم، سفپیم و سیپروفلوکساسین حساسیت کامل نشان داد و تنها در برابر داکسی‌سایکلین مقاومت %100 داشت. گونه‌های انتروکوکوس فکالیس نیز مقاومت بالایی نسبت به داکسی‌سایکلین داشتند. در نهایت، باکتری پروتئوس میرابیلیس مقاومت کامل نسبت به سفوکسیتین، سفوتاکسیم، سیپروفلوکساسین، سفازولین و آمپی‌سیلین نشان داد. بیشترین فراوانی سویه‌های مقاوم به چند دارو(MDR) در گونه‌های آسنیتوباکتر بومانی (100%) و کلبسیلا پنومونیه (1/79%) مشاهده شد.
نتیجه گیری: یافته‌های مطالعه حاضر نشان داد که کلبسیلا پنومونیه و آسینتوباکتر بومانی از شایع‌ترین عوامل باکتریایی جداشده بوده و سطح بالایی از مقاومت آنتی‌بیوتیکی را نشان دادند که بیانگر شیوع سویه‌های چنددارویی مقاوم است. این نتایج بر اهمیت پایش مستمر الگوهای مقاومت میکروبی، اجرای دقیق برنامه‌های کنترل عفونت و مصرف منطقی آنتی‌بیوتیک‌ها تأکید دارد.

کلیدواژه‌ها

مقاومت دارویی
عفونت
کشت زخم
آنتی‌بیوتیک
دیسک دیفیوژن
مجله دانشکده علوم پزشکی ساوه

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 05 خرداد 1405

صفحه اصلی

راهنمای نویسندگان

ارسال مقاله

داوران

تماس با ما