ادغام یادگیری مبتنی بر مورد (CBL) با سناریوهای بالینی مرحله ای در مهارت های بالینی دانشجویان پرستاری

نوع مقاله : نامه به سردبیر

نویسندگان

گروه پرستاری، دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ساوه ، ساوه، ایران.

چکیده
یادگیری مبتنی بر مورد یکی از رویکردهای نوین آموزشی است که در قرن بیستم در دانشگاه هاروارد بنیان نهاده شد. این روش، بر حل یک مسئله بالینی متمرکز است که در جریان آن، دانشجویان نیازهای یادگیری خود را شناسایی می‌کنند، به جست‌وجوی علمی می‌پردازند، و آموخته‌های نظری خود را در بستر واقعی بالینی به کار می‌گیرند. یادگیری مبتنی بر مورد، با ایجاد فضای مشارکتی و چالش‌برانگیز، دانشجویان را به تفکر فعال و حل مسئله دعوت می‌کند. هنگامی که این روش با سناریوهای بالینی مرحله ای تلفیق می شود (که طی آن وضعیت بالینی بیمار به صورت تدریجی و مرحله ‌به‌ مرحله آشکار می گردد) دانشجویان در معرض داده‌های بالینی متغیر و پویا قرار می‌گیرند و ناگزیرند ارزیابی‌ها و تصمیمات خود را در طول زمان بازبینی و اصلاح کنند. این رویکرد، بازتابی واقعی از آن چیزی است که پرستاران در مراقبت بالینی تجربه می‌کنند، جایی که اطلاعات کامل و قطعی از ابتدا در دسترس نیست. مرور مطالعات نشان داده است که استفاده از سناریوهای بالینی مرحله ای در آموزش دانشجویان پرستاری می تواند اثرات مثبتی از جمله افزایش قابل توجه یادگیری خود‌هدایت‌شده، ارتقای مهارت کار تیمی، بهبود تفکر انتقادی و افزایش خود‌کارآمدی تحصیلی، افزایش اعتماد به نفس حرفه ای در دانشجویان پرستاری داشته باشد. از این‌رو، تأکید بر ارزش آموزشی و کاربردی ادغام یادگیری مبتنی بر مورد با سناریوهای بالینی مرحله ای در آموزش پرستاری بیش از پیش می باشد

کلیدواژه‌ها