ادغام یادگیری مبتنی بر مورد (CBL) با سناریوهای بالینی مرحله ای در مهارت های بالینی دانشجویان پرستاری

نوع مقاله : نامه به سردبیر

نویسندگان

گروه پرستاری، دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ساوه ، ساوه، ایران.

10.22034/sumsj.2026.531561.1036
چکیده
یادگیری مبتنی بر مورد یکی از رویکردهای نوین آموزشی است که در قرن بیستم در دانشگاه هاروارد بنیان نهاده شد. این روش، بر حل یک مسئله بالینی متمرکز است که در جریان آن، دانشجویان نیازهای یادگیری خود را شناسایی می‌کنند، به جست‌وجوی علمی می‌پردازند، و آموخته‌های نظری خود را در بستر واقعی بالینی به کار می‌گیرند. یادگیری مبتنی بر مورد، با ایجاد فضای مشارکتی و چالش‌برانگیز، دانشجویان را به تفکر فعال و حل مسئله دعوت می‌کند. هنگامی که این روش با سناریوهای بازشونده تلفیق می شود (که طی آن وضعیت بالینی بیمار به صورت تدریجی و مرحله‌به‌مرحله آشکار می گردد) دانشجویان در معرض داده‌های بالینی متغیر و پویا قرار می‌گیرند و ناگزیرند ارزیابی‌ها و تصمیمات خود را در طول زمان بازبینی و اصلاح کنند. این رویکرد، بازتابی واقعی از آن چیزی است که پرستاران در مراقبت بالینی تجربه می‌کنند، جایی که اطلاعات کامل و قطعی از ابتدا در دسترس نیست.مرور مطالعات نشان داده است که استفاده از سناریوهای بازشونده در آموزش دانشجویان پرستاری می تواند اثرات مثبتی از جمله افزایش قابل توجه یادگیری خود‌هدایت‌شده، ارتقای مهارت کار تیمی، بهبود تفکر انتقادی و افزایش خود‌کارآمدی تحصیلی، افزایش اعتماد به نفس حرفه ای در دانشجویان پرستاری داشته باشد. از این‌رو، تأکید بر ارزش آموزشی و کاربردی ادغام یادگیری مبتنی بر مورد (CBL) با سناریوهای بالینی بازشونده در آموزش پرستاری بیش از پیش می باشد.
یادگیری مبتنی بر مورد، با ایجاد فضای مشارکتی و چالش‌برانگیز، دانشجویان را به تفکر فعال و حل مسئله دعوت می‌کند. هنگامی که این روش با سناریوهای بالینی مرحله ای تلفیق می شود، دانشجویان با داده های متغیر و پویا بالینی مواجه می گردند. در این سناریوها دانشجویان باید به طور مداوم ارزیابی های خود را بازبینی و تصمیم گیری خود را متناسب با شرایط جدید اصلاح کنند. در واقع این شیوه ی آموزشی بازتابی واقعی از موقعیت های بالینی پرستاری است، جایی که اطلاعات کامل و قطعی از همان ابتدا در دسترس نبوده و تصمیم‌گیری نیازمند تفسیر مداوم داده‌ها و تطبیق با شرایط متغیر و مبهم بالینی است. مرور مطالعات نشان داده است که استفاده از سناریوهای بالینی مرحله ای در آموزش دانشجویان پرستاری می تواند اثرات مثبتی از جمله افزایش قابل توجه یادگیری خود‌هدایت‌شده، ارتقای مهارت کار تیمی، بهبود تفکر انتقادی و افزایش خود‌کارآمدی تحصیلی افزایش اعتماد به نفس حرفه ای در دانشجویان پرستاری داشته باشد.
در دنیای پویا و پیچیده امروز مراقبت‌های سلامت، پرورش مهارت تصمیم‌گیری بالینی و تفکر انتقادی در دانشجویان پرستاری بیش از هر زمان دیگری ضرورت یافته است. روش‌های سنتی آموزش، هرچند پایه‌ای و ضروری‌اند، اما اغلب نمی‌توانند به‌تنهایی دانشجویان را برای پیچیدگی‌های مراقبت واقعی از بیمار آماده سازند. از این‌رو، تأکید بر ارزش آموزشی و کاربردی ادغام یادگیری مبتنی بر مورد (CBL) با سناریوهای بالینی مرحله ای در آموزش پرستاری بیش از پیش می باشد.

کلیدواژه‌ها



مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 23 اردیبهشت 1405