ارتباط بین ویژگی های شخصیتی و شیوع افکار خودکشی در دانشجویان پزشکی:یک مطالعه مقطعی

نوع مقاله : مقاله اصیل / تحقیقاتی

نویسندگان

1 گروه روان پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران.

2 گروه آمار و اپیدمیولوژی ، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران.

چکیده
مقدمه: دانشجویان پزشکی به دلیل فشارهای آموزشی و بالینی، در معرض مشکلات روان‌شناختی همچون اضطراب و افکار خودکشی قرار دارند. از سوی دیگر، صفات شخصیتی می‌توانند بر آسیب‌پذیری یا مقاومت افراد تأثیرگذار باشد. این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین مدل پنج عاملی شخصیت با افکار خودکشی در دانشجویان پزشکی انجام شد.
روش: پژوهش حاضر یک مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی است که به‌صورت مقطعی در سال 1404 بر روی ۱۷۰ دانشجوی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان انجام شد. جامعه‌ی آماری شامل کلیه‌ی دانشجویان پزشکی این دانشگاه بود و نمونه‌ها با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی از نوع طبقه‌ای از مقاطع مختلف آموزشی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه افکار خودکشی بک (BSSI)، پرسشنامه تیپ‌های شخصیتی NEO و فرم جمع آوری اطلاعات بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از ازمون تی دونمونه مستقل، انالیز واریانس یکطرفه و ضریب همبستگی پیرسون انجام شد. نرم افزار مورد استفاده در این پژوهش Spss22 بود.
یافته ها: نتایج نشان داد بین ابعاد شخصیت و شدت افکار خودکشی رابطه معنادار وجود دارد . روان‌رنجوری همبستگی مثبت و معناداری با نمره افکار خودکشی داشت(r=0.543, p<0.001) اما وجدان ‌و مسئولیت پذیری(r=-0.343, p<0.001)، پذیرش تجربه‌های جدید(r=-0.483,p<0.001)، برون‌گرایی(r=-0.422,p<0.001) و سازگاری (r=-0.369,p<0.001) همبستگی منفی و معناداری را نشان دادند. بین جنسیت و افکار خودکشی رابطه معناداری وجود نداشت(p<0.1). میانگین افکار خودکشی در سطوح مختلف تحصیلی یکسان نبود به طوری که میانگین‌ افکار خودکشی در مراحل بالینی (کارآموزی و کارورزی) به ‌طور معناداری بالاتر از مراحل پیش‌بالینی بودند. (P<0.001)
نتیجه گیری: یافته‌ها نشان می‌دهد که روان‌ رنجوری به ‌عنوان یک عامل خطر مهم در بروز افکار خودکشی و اضطراب مطرح است، در حالی که وجدان ‌و مسئولیت پذیری و سازگاری نقش محافظتی در کاهش شدت این افکار دارند. بر این اساس، شناسایی زودهنگام دانشجویان با پروفایل شخصیتی آسیب‌پذیر و ارائه مداخلات روان‌شناختی هدفمند در دوران انتقال به مراحل بالینی، می‌تواند گامی مؤثر در جهت ارتقای سلامت روان و پیشگیری از خودکشی در جامعه دانشجویان پزشکی باشد.

کلیدواژه‌ها