مقدمه: سندرم پیش از قاعدگی یکی از مشکلات شایع زنان در سنین باروری است که ابعاد جسمانی، هیجانی و بین‌فردی زندگی آنان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. نوسانات خلقی و هیجانی در این دوره می‌توانند تعارضات زناشویی را افزایش داده و کیفیت روابط زوجی را کاهش دهند. درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد متمرکز بر شفقت، با تأکید بر انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و مهربانی نسبت به خود، به‌عنوان یک رویکرد نوین می‌تواند توانایی زنان در مدیریت هیجانات و کاهش تعارضات زناشویی را ارتقا دهد.
روش: این مطالعه نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری یک‌ماهه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل زنان متأهل دارای سندرم پیش از قاعدگی مراجعه‌کننده به متخصصین زنان و زایمان شهر همدان در سال‌های ۱۴۰۲ تا ۱۴۰۳ بود. برای غربالگری اولیه شرکت‌کنندگان از پرسشنامه غربالگری علائم پیش از قاعدگی (PSST) استفاده شد. تعداد ۴۰ نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و با تصادفی‌سازی ساده از طریق قرعه‌کشی کارت‌های A و B به دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۲۰ نفر) تخصیص یافتند. در طول مداخله، تعداد نمونه‌ها در هر گروه به ۱۷ نفر کاهش یافت. گروه آزمایش ۸ جلسه ۶۰ دقیقه‌ای درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد متمرکز بر شفقت دریافت کرد و گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌های مربوط به متغیر وابسته با استفاده از پرسشنامه تعارضات زناشویی (MCQ) جمع‌آوری و با تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر در نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۳ تحلیل شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که مداخله گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد متمرکز بر شفقت موجب کاهش معنادار تعارضات زناشویی در زنان دارای سندرم پیش از قاعدگی شد (η² = 0.526، P < 0.001، F(2,32)=36.685). میانگین نمرات تعارضات زناشویی در گروه آزمایش از ۱۳۵/۲۹ ± ۶/۱۳ در مرحله پیش‌آزمون به ۱۳۲/۶۷ ± ۶/۶۱ در پس‌آزمون و ۱۳۱/۵۸ ± ۶/۹۴ در پیگیری یک‌ماهه کاهش یافت، در حالی که در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد. همچنین تفاوت بین مراحل پیش‌آزمون با پس‌آزمون و پیش‌آزمون با پیگیری معنادار بود (P<0.001). میانگین نمرات در مرحله پیگیری همچنان پایین‌تر از پیش‌آزمون باقی ماند که بیانگر تداوم اثر درمان در طول زمان است.
نتیجه‌گیری: درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد متمرکز بر شفقت می‌تواند به کاهش تعارضات زناشویی زنان دارای سندرم پیش از قاعدگی کمک کند. با این حال، تبیین دقیق سازوکارهای احتمالی این اثر، از جمله نقش انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و کاهش واکنش‌های هیجانی منفی، نیازمند سنجش مستقیم این متغیرها در پژوهش‌های آینده است. بر این اساس، به‌کارگیری این رویکرد در مراکز مشاوره خانواده و کلینیک‌های سلامت زنان می‌تواند به بهبود کیفیت روابط زناشویی و ارتقای سلامت روان زنان دارای سندرم پیش از قاعدگی کمک کند.
کلیدواژه‌ها: سندرم پیش از قاعدگی، تعارض زناشویی، درمان پذیرش و تعهد متمرکز بر شفقت، انعطاف‌پذیری روان‌شناختی.