مقدمه: سندرم پیش از قاعدگی و نوع شدیدتر آن، اختلال دیس‌فوریک پیش از قاعدگی، یکی از مشکلات شایع زنان در سنین باروری است که ابعاد جسمانی، هیجانی و بین‌فردی زندگی آنان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. نوسانات خلقی و هیجانی در این دوره می‌توانند تعارضات زناشویی را افزایش دهند و کیفیت روابط زوجی را کاهش دهند. درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد متمرکز بر شفقت، با تمرکز بر انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و مهربانی نسبت به خود، به‌عنوان یک رویکرد نوین، می‌تواند توانایی زنان در مدیریت هیجانات و کاهش تعارضات زناشویی را ارتقا دهد.
روش پژوهش: این مطالعه نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون و پیگیری یک ماهه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل زنان متأهل دارای سندرم پیش از قاعدگی در شهر همدان بود. ۴۰ نفر به‌صورت داوطلبانه انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش در ۸ جلسه هفتگی ۶۰ دقیقه‌ای درمان گروهی پذیرش و تعهد متمرکز بر شفقت شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه تعارضات زناشویی و پرسشنامه سندرم پیش از قاعدگی جمع‌آوری شد و تحلیل آماری با آزمون تحلیل واریانس تک‌متغیره با اندازه‌گیری مکرر و نرم‌افزار SPSS نسخه 23 انجام شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که درمان گروهی متمرکز بر شفقت به‌طور معناداری نمرات تعارضات زناشویی و ابعاد آن را در گروه آزمایش کاهش داد (P>0/01)، در حالی که در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد. اثرات درمان در پیگیری یک ماهه نیز پایدار باقی ماند.
نتیجه‌گیری: درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد متمرکز بر شفقت می‌تواند به‌طور مؤثر تعارضات زناشویی زنان دارای سندرم پیش از قاعدگی را کاهش دهد و با ارتقای انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و کاهش واکنش‌های هیجانی منفی، کیفیت روابط زوجی را بهبود بخشد.