2
دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
10.22034/sumsj.2026.581031.1096
چکیده
مقدمه: : همه گیری کرونا به دلیل ایجاد تنشها و شرایط خاص در مراکز درمانی باعث ایجاد اثرات منفی فیزیولوژیکی، روانی و اجتماعی بر زندگی فردی پرسنل درمانی شده است. این موضوع میتواند بر کیفیت و بهداشت خواب پرسنل درمان تاثیر گذار باشد. روش: پژوهش حاضر یک مطالعه مقطعی از نوع همبستگی بود که با مشارکت 500 نفر از پرسنل درمان شاغل در بیمارستان های شهر کرمانشاه با روش نمونه گیری در دسترس انجام شد. داده ها با استفاده از فرم دموگرافیک، پرسشنامه های کیفیت خواب پیتزبورگ و بهداشت خواب ماستین جمع آوری شد. تحلیل آماری داده ها بـا اسـتفاده از آزمـون هـای آمـاری ضـریب همبسـتگی پیرسـون، آنالیز واریانس یک طرفه و رگرسیون خطی در نرم افزار آماری 20- SPSSانجام گردید. یافته ها: نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد بین رعایت بهداشت خواب و کیفیت خواب کارکنان درمانی، همبستگی منفی و معناداری وجود دارد (001/0>P). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون همزمان نشان داد که متغیرهای پیشبین قادر به تبیین5/43 درصد از واریانس کیفیت خواب بودند (001/0>P). در این میان، بهداشت خواب، جنسیت (0/130=β)، بیمارستان محل خدمت (0/118=β)، نوبت کاری (0/093=β) و مصرف داروی خواب (0/080=β) بهطور معناداری کیفیت خواب را پیشبینی کردند. نتیجه گیری:یافتههای این مطالعه نشان داد که رعایت بهداشت خواب با کیفیت خواب کارکنان درمانی در دوران همهگیری کووید-۱۹ارتباط معناداری دارد و بهداشت خواب، همراه با برخی عوامل شغلی و دموگرافیک، از مهمترین پیشبینیکنندههای کیفیت خواب محسوب میشود. این نتایج بر ضرورت طراحی و اجرای مداخلات و سیاستهای مبتنی بر ارتقای بهداشت خواب، بهبود شرایط کاری و مدیریت نوبتکاری بهمنظور حفظ و ارتقای کیفیت خواب کارکنان درمانی، بهویژه در شرایط بحرانهای سلامت، تأکید دارد.
