مجله دانشکده علوم پزشکی ساوه

بررسی تاثیر پیوند سلول­های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان بر نقص Nrf2 و میلین سازی مجدد در مدل دمیلیناسیون القایی با کوپریزون

مقالات آماده انتشار

نوع مقاله : مقاله اصیل / تحقیقاتی

نویسندگان

شیرین براتی
فاطمه طهماسبی

گروه علوم تشریحی، دانشکده علوم پزشکی ساوه، ساوه، ایران

10.22034/sumsj.2026.579617.1085
چکیده
مقدمه: Multiple Sclerosis بیماری دمیلینه کننده التهابی مزمن سیستم عصبی مرکزی است که با تظاهرات خود ایمنی همراه است. سلول­های پیوندی با تمایز به انواع سلول­های بافت عصبی سبب بازسازی شبکه عملکردی شده و به عنوان منبع فاکتورهای نوروتروفیک در جهت حمایت از سایر سلول­های باقیمانده در بافت عمل می­نمایند. در این مطالعه ضمن تأکید بر اهمیت اولیگودندروسیت­ها در مهار یا کاهش دمیلیناسیون در مدل تجربی MS، به تأثیر سلول­های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان پیوند شده بر میزان میلین­سازی مجدد با تکیه بر مکانیسم Nrf2 پرداخته شده است.
روش: در این مطالعه از موش­های نر 8 هفته­ای C57BL/6 استفاده شد. به­منظور القای مدل دمیلینه مزمن MS، موش­های نژاد C57BL/6 رژیم غذایی حاوی 2/0 درصد کوپریزون به ازای هر کیلوگرم از غذا به مدت 12 هفته دریافت کردند. پیوند سلول­های بنیادی مزانشیمی مشتق از مغز استخوان از طریق تزریق داخل بطنی به بطن طرفی راست موش­ها تزریق شد. برای بررسی آسیب­های رفتاری و میزان بهبود از تست رفتاری روتارود استفاده شد. دو هفته پس از تزریق سلول، میزان میلین­سازی مجدد و ترمیم آکسون توسط رنگ­آمیزی اختصاصی Luxol fast blue (LFB) مورد مطالعه قرار گرفت. میزان بیان ژن CX3CL1، TGF-β و Nrf2 با استفاده از روش Real time PCR ارزیابی شد. در نهایت آنالیزهای آماری با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون t-test و one way ANOVA انجام گرفت و Mean ±SEM برای توصیف داده­ها استفاده شد و P<0.05 معنی­دار تلقی گردید.
یافته­ها: در این مطالعه ما دریافتیم که پیوند سلول­های بنیادی مزانشیمی باعث افزایش بیان ژن­های TGF-β و CX3CL1 وNrf2 همراه با بهبود عملکردی در مقایسه با سایر گروه­ها گردید. به­علاوه، پیوند سلولی به­طور معنی­داری منجر به بهبود میلین­سازی و ترمیم آکسونی شد که توسط تصاویر LFB بررسی شد.
نتیجه گیری: در نهایت یافته­های حاصل از این مطالعه نشان داد که تزریق داخل بطنی سلول­های بنیادی مزانشیمی می­تواند روش مفیدی برای بهبود دمیلینه­شدن مزمن در بیماری­های تخریب­کننده عصبی از قبیل MS باشد. زیرا از یک طرف سلول درمانی با استفاده از فاکتورهایی که توسط سلول­های موجود در محیط کشت ترشح می­شود سبب کاهش استرس اکسیداتیو و التهاب می­گردد و از طرف دیگر میزان میلین­سازی و ترمیم آکسونی را افزایش می­دهد. بنابراین پیوند سلول می­تواند به­عنوان یک روش مناسب برای تقویت میلین­سازی و کاهش التهاب در بیماری­هایی از قبیل MS در نظر گرفته شود.

کلیدواژه‌ها

سلول بنیادی
مدل کوپریزون
Nrf2
ام اس
مجله دانشکده علوم پزشکی ساوه

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 23 اردیبهشت 1405

صفحه اصلی

راهنمای نویسندگان

ارسال مقاله

داوران

تماس با ما