مقدمه:Multiple Sclerosis بیماریدمیلینهکننده التهابیمزمنسیستمعصبیمرکزیاستکهباتظاهراتخود ایمنیهمراهاست. سلولهای پیوندی با تمایز به انواع سلولهای بافت عصبی سبب بازسازی شبکه عملکردی شده و به عنوان منبع فاکتورهای نوروتروفیک در جهت حمایت از سایر سلولهای باقیمانده در بافت عمل مینمایند.در این مطالعه ضمن تأکید بر اهمیت اولیگودندروسیتها در مهار یا کاهش دمیلیناسیون در مدل تجربی MS، به تأثیر سلولهای بنیادی مزانشیمی مغز استخوان پیوند شده بر میزان میلینسازی مجدد با تکیه بر مکانیسم Nrf2 پرداخته شده است. روش: در این مطالعه از موشهای نر 8 هفتهای C57BL/6استفاده شد. بهمنظور القای مدل دمیلینه مزمنMS، موشهای نژاد C57BL/6رژیم غذایی حاوی 2/0 درصد کوپریزون به ازای هر کیلوگرم از غذا به مدت 12 هفته دریافت کردند. پیوند سلولهای بنیادی مزانشیمی مشتق از مغز استخوان از طریق تزریق داخل بطنی به بطن طرفی راست موشها تزریق شد. برای بررسی آسیبهای رفتاری و میزان بهبود از تست رفتاری روتارود استفاده شد.دو هفته پس از تزریق سلول، میزان میلینسازی مجدد و ترمیم آکسون توسط رنگآمیزی اختصاصی Luxol fast blue (LFB) مورد مطالعه قرار گرفت. میزان بیان ژن CX3CL1، TGF-β و Nrf2 با استفاده از روش Real time PCR ارزیابی شد. در نهایت آنالیزهای آماری با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون t-test و one way ANOVA انجام گرفت و Mean ±SEM برای توصیف دادهها استفاده شد و P<0.05 معنیدار تلقی گردید. یافتهها: در این مطالعه ما دریافتیم که پیوند سلولهای بنیادی مزانشیمی باعث افزایش بیان ژنهای TGF-β و CX3CL1وNrf2 همراه با بهبود عملکردی در مقایسه با سایر گروهها گردید. بهعلاوه، پیوند سلولی بهطور معنیداری منجر به بهبود میلینسازی و ترمیم آکسونی شد که توسط تصاویر LFB بررسی شد. نتیجه گیری: در نهایت یافتههای حاصل از این مطالعه نشان داد که تزریق داخل بطنی سلولهای بنیادی مزانشیمی میتواند روش مفیدی برای بهبود دمیلینهشدن مزمن در بیماریهای تخریبکننده عصبی از قبیل MS باشد.زیرا از یک طرف سلول درمانی با استفاده از فاکتورهایی که توسط سلولهای موجود در محیط کشت ترشح میشود سبب کاهش استرس اکسیداتیو و التهاب میگردد و از طرف دیگر میزان میلینسازی و ترمیم آکسونی را افزایش میدهد. بنابراین پیوند سلول میتواند بهعنوان یک روش مناسب برای تقویت میلینسازی و کاهش التهاب در بیماریهایی از قبیل MS در نظر گرفته شود.
براتی، شیرین و طهماسبی، فاطمه. (1404). بررسی تاثیر پیوند سلولهای بنیادی مزانشیمی مغز استخوان بر نقص Nrf2 و میلین سازی مجدد در مدل دمیلیناسیون القایی با کوپریزون. (e243533). مجله دانشکده علوم پزشکی ساوه، 1(4)، e243533 https://doi.org/10.22034/sumsj.2026.579617.1085
MLA
براتی، شیرین، و طهماسبی، فاطمه. "بررسی تاثیر پیوند سلولهای بنیادی مزانشیمی مغز استخوان بر نقص Nrf2 و میلین سازی مجدد در مدل دمیلیناسیون القایی با کوپریزون" .e243533 ، مجله دانشکده علوم پزشکی ساوه، 1، 4، 1404، e243533. doi: 10.22034/sumsj.2026.579617.1085
HARVARD
براتی، شیرین، و طهماسبی، فاطمه. (1404). 'بررسی تاثیر پیوند سلولهای بنیادی مزانشیمی مغز استخوان بر نقص Nrf2 و میلین سازی مجدد در مدل دمیلیناسیون القایی با کوپریزون'، مجله دانشکده علوم پزشکی ساوه، 1(4), e243533. doi: 10.22034/sumsj.2026.579617.1085
CHICAGO
براتی، شیرین و طهماسبی، فاطمه، "بررسی تاثیر پیوند سلولهای بنیادی مزانشیمی مغز استخوان بر نقص Nrf2 و میلین سازی مجدد در مدل دمیلیناسیون القایی با کوپریزون." مجله دانشکده علوم پزشکی ساوه، 1 4 (1404): e243533, doi: 10.22034/sumsj.2026.579617.1085
VANCOUVER
براتی شیرین، طهماسبی فاطمه. بررسی تاثیر پیوند سلولهای بنیادی مزانشیمی مغز استخوان بر نقص Nrf2 و میلین سازی مجدد در مدل دمیلیناسیون القایی با کوپریزون. مجله دانشکده علوم پزشکی ساوه. 1404;1(4):e243533. doi: 10.22034/sumsj.2026.579617.1085
