مقدمه: پرفشاری خون به دلیل شیوع بالا و ارتباط تنگاتنگ با بیماری‌های قلبی-عروقی، به یک چالش عمده بهداشتی در سطح جهان تبدیل شده است. از سوی دیگر، نقش حیاتی خودمراقبتی در مدیریت بیماری‌های مزمن به خوبی اثبات شده است؛ این امر لزوم بررسی عوامل مؤثر بر آن را بیش از پیش آشکار می‌سازد. مطالعه حاضر با هدف تعیین وضعیت خودمراقبتی و شناسایی عوامل مرتبط با آن در بیماران مبتلا به پرفشاری خون شهر سنندج انجام شد.
روش: در مطالعه مقطعی (توصیفی- تحلیلی) حاضر تعداد 325 بیمار مبتلا به فشارخون مورد بررسی قرار گرفتند. بیماران از بین افراد مبتلا به فشارخون مراجعه‌کننده به بیمارستان‌های آموزشی و کلینیک های درمانی تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی کردستان در سطح شهر سنندج به‌صورت در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات چک لیست دموگرافیک و  پرسشنامه‌ی خودمراقبتی بیماران مبتلا به پرفشاری خون بود. در قسمت تحلیل از آزمون‌های تی مستقل، آنالیز واریانس و همچنین همبستگی پیرسون استفاده شد. تمام آنالیزها در بستر نرم افزار SPSS نسخه 25 انجام شد.
یافته ها: میانگین سن افراد مورد مطالعه 13.7 ± 57.9 سال بود. بیشتر افراد مورد مطالعه مرد (63.4 درصد) و متاهل (75.7درصد) بودند. میزان رضایت افراد مورد مطالعه از وضعیت مالی خود در بیشتر موارد (47.4 درصد) کم بود. میانگین نمره خودمراقبتی شرکت‌کنندگان 7.4 ± 45.9 بود. نمره خودمراقبتی در افرادی که سابقه دریافت آموزش‌های مراقبتی پرفشاری خون داشتند، به‌طور معناداری بیشتر از افرادی بود که این آموزش‌ها را دریافت نکرده بودند (۰.۰۰۱ > P). همچنین، بین نمره خودمراقبتی با گروه‌های مختلف شغلی و میزان رضایت از درآمد تفاوت آماری معناداری مشاهده شد (۰.۰۰۱ > P)
نتیجه‌گیری: سابقه آموزش‌های مراقبتی پرفشاری خون، نوع شغل و وضعیت رضایت از درآمد بر خودمراقبتی بیماران مبتلا به پرفشاری خون مؤثر است. پیشنهاد می‌شود سیاست‌گذاران سلامت، برنامه‌های آموزشی ساختاریافته برای مراقبت از پرفشاری خون را از طریق مراکز جامع سلامت، به‌عنوان یک راهبرد مؤثر برای بهبود خودمراقبتی بیماران در اولویت قرار دهند.
 
کلید واژه: خودمراقبتی، رژیم غذایی، رژیم دارویی، پرفشاری خون