مقدمه: سلامت جسمی، روانی و به تبع آن کیفیت زندگی سالمندان تحت تأثیر عوامل متعددی نظیر حمایت اجتماعی، ترس و اضطراب از مرگ است. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط حمایت اجتماعی با اضطراب مرگ و کیفیت زندگی سالمندان مراجعه‌کننده به مراکز خدمات جامع سلامت دانشگاه علوم پزشکی ایران در سال 1403 با استفاده از مدل معادلات ساختاری انجام شد.
روش: این مطالعه به صورت توصیفی از نوع تحلیلی در سال 1403 بر روی 350 سالمند مراجعه‌کننده به مراکز جامع سلامت تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی ایران به روش نمونه‌گیری چندمرحله‌ای انجام پذیرفت. اطلاعات با استفاده از مقیاس حمایت اجتماعی Vaux و همکاران (1986)، پرسش‌نامه کیفیت زندگی (SF-36)، پرسش‌نامه وضعیت اقتصادی-اجتماعی و پرسش‌نامه اضطراب مرگ Templer (1970) جمع‌آوری شد. سپس، با استفاده از نرم‌افزار SPSS-21 و لیزرل 8/8 و روش های توصیفی و مدل معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: از تعداد کل شرکت‌کنندگان در مطالعه، 140 نفر (40%) مرد و 210 نفر (60%) زن بودند. میانگین (انحراف معیار) سن زنان (1.6) 66.7 و مردان (1.7) 68.6 سال بود. براساس نتایج آزمون تحلیل مسیر، در بین متغیرهایی که با کیفیت زندگی ارتباط داشتند، در مسیر مستقیم، حمایت اجتماعی بیشترین ارتباط مثبت (B=0.32) و سن بیشترین ارتباط منفی (B=-0.17) را داشتند. وضعیت اقتصادی-اجتماعی از هر دو مسیر (مستقیم و غیر مستقیم) ارتباط مثبت با کیفیت زندگی داشت (B=1.06). نتایج شاخص های برازش مدل، بیانگر مطلوبیت، تناسب بالای مدل و منطقی بودن روابط تنظیم شده متغیرها براساس مدل مفهومی می‌باشد.
نتیجه‌گیری: مطالعه نشان داد بین حمایت اجتماعی با اضطراب مرگ و کیفیت زندگی سالمندان رابطه علی وجود دارد و این نقش و اهمیت حمایت از این گروه افراد آسیب پذیر جامعه را بیشتر از پیش نشان می‌دهد.