مقدمه: وبا یک بیماری عفونی جدی است که توسط باکتری ویبریوکلرا التور ایجاد می‌شود. افزایش مقاومت آنتی‌بیوتیکی این پاتوژن، نیاز مبرم به استراتژی‌های ضدمیکروبی جایگزین را برجسته می‌کند. پست‌بیوتیک‌ها - ترکیبات زیست فعال تولیدشده توسط پروبیوتیک‌ها - به دلیل دارا بودن ویژگی‌های ضدمیکروبی، توجه فزاینده‌ای را به خود جلب کرده‌اند. این مطالعه باهدف ارزیابی و بهینه‌سازی اثرات ضدمیکروبی مایع رویی بدون سلول مشتق شده از پروبیوتیک بیفیدوباکتریوم بیفیدوم (CFS_BB) علیه سویه استاندارد ویبریوکلرا التور ATCC 14,035 O1 انجام شد.
روش‌: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی که در سال 2024 انجام شد، یک کشت شبانه از باکتری بیفیدوباکتریوم بیفیدوم در محیط کشتMRS براث در غلظت‌های مختلف 10⁴ تا 10⁹ CFU/mL کشت داده شد. پس از سانتریفیوژ و فیلتراسیون برای حذف سلول‌های زنده، مایع رویی حاصل استریل شد. فعالیت ضدمیکروبی CFS_BB علیه ویبریوکلرا التور با استفاده از روش رقیق‌سازی در میکروبراث ارزیابی شد. غلظت پروتئین در CFS_BB با استفاده از سنجش اسید بیسینکونینیک (BCA) تعیین شد. تجزیه‌وتحلیل آماری بر اساس سطح معنی‌داری p-value ˂0.05 انجام شد.
یافته ها: افزایش غلظت اولیه بیفیدوباکتریوم بیفیدوم منجر به افزایش محتوای پروتئین در CFS_BB شد. CFS_BB حاصل از کشت‌هایی با غلظت 10⁸ و به‌ویژه 10⁹ CFU/mL، قوی‌ترین اثرات مهاری را بر رشد ویبریوکلرا التور نشان داد و فعالیت قابل‌توجهی در غلظت‌های بین 400 تا 800 میلی‌گرم در میلی‌لیتر مشاهده شد. با افزایش غلظت اولیه بیفیدوباکتریوم بیفیدوم از 10⁴ به 10⁹ CFU/mL، pH محیط کشت به‌طور قابل‌توجهی از 6.3 به 4.3 کاهش یافت که نشان‌دهنده افزایش قدرت مهاری است. به همین ترتیب، MIC از بیش از 800 به 400 میلی‌گرم در میلی‌لیتر کاهش یافت و اثر مهاری کلی از "کم " به "قوی" تشدید شد. اثربخشی CFS_BB به‌شدت به غلظت اولیه باکتری و دمای نگهداری وابسته بود و بیشترین مهار در غلظت‌های بالاتر (10⁸-10⁹ CFU/mL) و در دمای نگهداری سرد (4 درجه سانتی‌گراد)، به‌ویژه در 7 روز اول مشاهده شد.
نتیجه گیری: CFS_BB فعالیت ضدباکتریایی قابل‌توجهی را در برابر ویبریوکلرا التورO1 نشان می‌دهد که با تراکم باکتریایی بالاتر و تولید بیشتر متابولیت‌های ضدمیکروبی افزایش می‌یابد. غلظت اولیه 10⁹ CFU/mL به‌عنوان غلظت بهینه برای تهیه CFS_BB مؤثر توصیه می‌شود. این یافته‌ها از توسعه بیشتر مطالعات مبتنی بر پست‌بیوتیک‌ها به‌عنوان جایگزین‌های مؤثر و ایمن برای آنتی‌بیوتیک‌های سنتی، به‌ویژه در برابر پاتوژن‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک، پشتیبانی می‌کند.