مقدمه: همسران جانبازان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه به عنوان نزدیک ترین افراد به این بیماران چالش های فراوان و غیر قابل اجتنابی در زندگی اجتماعی خود تجربه می کنند و عدم توجه به آن می تواند اثرات نامطلوبی بر رفاه و عملکرد آنان داشته باشد، هدف از این مطالعه تبیین چالش‌های اجتماعی زندگی با جانباز مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه از دیدگاه همسران آنها می باشد.  
 روش: در این پژوهش کیفی که در سال 1402  انجام شد، تعداد 11 نفر از همسران جانبازان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه مراجعه کننده به مرکز بنیاد شهید و امور ایثارگران شهرستان ساوه به صورت هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه انفرادی، عمیق و نیمه ساختاریافته به صورت چهره به چهره جمع‌آوری و همزمان با روش تحلیل محتوای کیفی قراردادی (رویکرد گرانهام و لاندمن) در نرم افزار MAXQDA  ویرایش 2020 تحلیل گردید.
یافته ها: متوسط سن شرکت‌کنندگان در پژوهش 6.4±56.7 بود. تحلیل داده‌‍‌ها منجر به استخراج سه طبقه اصلی و شش زیر طبقه شامل اختلال در روابط (انزوا و محدود شدن روابط اجتماعی- قطع ارتباط با خدا) – بارمالی (سنگین بودن هزینه های مراقبتی- عدم حمایت بیمه ای)–منزلت اجتماعی رو به افول (نگاه منفی جامعه-رنج تبیض و نابرابری) شد.
نتیجه گیری: همسران جانبازان مبتلا به اختلال پس از سانحه با چالش هایی در ابعاد اجتماعی مواجه هستند که سلامت جسمی و روانی آنها را تحت تاثیر قرار داده است. از این رو همسران این جانبازان نیازمند توانمند‌سازی و بهره‌مندی از حمایت‌های اجتماعی در ابعاد آموزشی، مراقبتی، درمانی و حمایتی می‌باشند.  لذا پیشنهاد می‌شود سیاست‌گذاران امر سلامت نگاه ویژه‌ای درجهت طراحی به روز مداخلات ارتقادهنده سلامت در ابعاد سلامت جسمی، روانی، معنوی و اجتماعی برای همسران این جانبازان و حمایت از آنان داشته باشند.