مقدمه: در طول پیری، ترکیب بدن تغییر می‌کند و توده عضلانی و استخوان کاهش و چربی افزایش می‌یابد. حضور هم‌زمان این تغییرات چاقی استئوسارکوپنیک نامیده می‌شود که اختلال سه‌گانه استخوان، ماهیچه و بافت چربی است. این سندروم به‌تنهایی نسبت به هریک از این شرایط، با پیامدهای عملکردی و متابولیکی ضعیف‌تری مرتبط می‌باشد. هدف این مطالعه مروری، بررسی پژوهش‌های انجام‌شده در زمینه چاقی استئوسارکوپنیک می‌باشد.
روش‌: در مطالعه حاضر، جستجو در پایگاه‌های اطلاعاتی Pubmed و Google Scholar با کلیدواژه‌های Osteosarcopenic، obesity Osteosarcopenic،Osteosarcopenic obesity AND Nutrition  ، Osteosarcopenic obesity AND Diet ، Osteosarcopenic obesity AND Nutrient و Supplement  Osteosarcopenic obesity AND انجام شد و مقالات منتشرشده بدون هیچ‌گونه محدودیت نوع مطالعه، سال و زبان مورد استفاده قرار گرفت.
یافته ها: تقریباً از هر ده فرد میانسال و مسن، یک نفر از چاقی استئوسارکوپنیک رنج می‌برد؛ بار این بیماری در زنان و افراد مسن، بیشتر می‌باشد. پیری، استعداد ژنتیکی و اپی ژنتیکی، التهاب مزمن، استرس اکسیداتیو، زندگی کم‌تحرک، تغذیه ضعیف، استرس مزمن، خواب ناکافی و برخی از بیماری‌های مزمن، از مهم‌ترین دلایل ایجاد این چاقی هستند. اختلال عملکرد، افزایش خطر افتادن و شکستگی استخوان، کاهش کیفیت زندگی، افزایش ضعف و ناتوانی و مرگ‌ومیر از مهم‌ترین پیامدهای نامطلوب این سندروم می‌باشد. در پیشگیری، مدیریت و درمان چاقی استئوسارکوپنیک، اصلاح سبک زندگی به‌ویژه مداخلات تغذیه‌ای به همراه فعالیت بدنی و ورزش، نقش مهمی دارد. اصلاحات رژیم غذایی برای پیشگیری یا کاهش این فنوتیپ شامل دریافت کافی پروتئین، فیبر، انرژی، کلسیم، منیزیم، ویتامینD و مصرف غذاهای حاوی اسیدهای چرب غیراشباع امگا 3 می‌باشد.  
نتیجه گیری: امروزه یکی از نگرانی‌های مهم حوزه سلامت، فرایند پیری سالم است. به‌منظور ارتقا پیری سالم، پیشگیری از چاقی، حفظ سلامت استخوان و توده عضلانی توصیه می‌شود. با توجه به نقش سبک زندگی سالم در فرایند پیری سالم با هدف به‌تأخیرانداختن شروع یا پیشگیری از چاقی استئوسارکوپنیک، پیروی از سبک زندگی سالم از جمله ارتقای سطح سواد سلامت، افزایش فعالیت فیزیکی، مدیریت استرس، خواب کافی، بهبود وضعیت تغذیه و کیفیت رژیم غذایی ضروری می‌باشد. ارتقا و بهبود کیفیت رژیم غذایی از طریق پیشگیری از چاقی و نیز مکانیسم‌های دیگر، در حفظ سلامت دوران پیری نقش مهمی دارد.